Gisteren had ik

de dood

aan de lijn

Hij zei me

dat ik welkom was

 

Geschrokken

belde ik het leven,

maar zij nam niet op

 

Stuurloos

reed ik

naar zee

 

Ze zeggen

dat dat altijd helpt,

daar wandelen

 

Er was niemand,

het goot

 

Geheel onverwacht

kwam ik

haar tegen

 

Ik hoefde

niet te bellen,

zei ze

want ze was er al

 

Zij en ik,

op het strand

in het zand

in de stromende regen